Kelly Lee Owens - Inner Song

Άγγελος Κλειτσίκας, Avopolis

το Inner Song δεν είναι ένα τυπικό άλμπουμ εξωστρεφούς, ηλεκτρονικής μουσικής: τα βλέμματα είναι προς τα μέσα και η σύνδεση που προτείνει είναι αυτή με τον εαυτό μας, έτσι ώστε να έχει αληθινή αξία η επικοινωνία μας με τον έξω κόσμο.

είναι ένα άλμπουμ για ανθρώπους που έχουν αποδεχτεί τον εαυτό τους, τα πάνε καλά επιτέλους με αυτόν και μπορούν να μείνουν μόνοι τους σε ένα δωμάτιο και να χορέψουν μαζί του. O χορός με το Inner Song είναι η σωματοποίηση της κατάκτησης αυτής της νέας, εσωτερικής αρμονίας.

για το δεύτερο άλμπουμ της Kelly Lee Owens, inner song

Standing now

Calling all the people here to see the show

Calling for my demons now to let me go

I need something, give me something wonderful

I believe

She won't take me somewhere I'm not supposed to be

You can't steal the things that god has given me

No more pain and no more shame and misery

You can't take me down

You can't break me down

You can't take me down

You can't take me down

You can't break me down

You can't take me down

Love and hate

How much more are we supposed to tolerate

Can't you see there's more to me than my mistakes

Sometimes I get this feeling - makes me hesitate

I believe

She won't take me somewhere I'm not supposed to be

You can't steal the things that god has given me

No more pain and no more shame and misery

You can't take me down

You can't break me down

You can't take me down

You can't break me down

You can't take me down

You can't break me down

I can see a place of trouble

And I'm on the verge

For the love of everybody

I need something more

Now I feel some days of trouble

I'm in the house of war

For the love of everybody

Look behind the wall

Standing now

Calling all the people here to see the show

Calling for my demons now to let me go

I need something, give me something wonderful

Grimes - Miss Anthropocene (4AD, 2020)

η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου ακούει μουσική. ψάχνει, επαναλαμβάνει ακροάσεις, πηγαίνει σε συναυλίες και μέσα από αυτή την συνολική δράση που έχει να κάνει με το αγαπημένο του χόμπι, περνάει ωραία.. βρίσκει ενέργεια, χαλαρώνει, ερωτεύεται, χωρίζει, διασκεδάζει και άλλα συναισθήματα, που όμως είναι πάνω κάτω μια ιστορία λίγο πολύ prévisible... όπα και το γαλλικό... στο θέμα μας τώρα.. το συναίσθημα της έκπληξης δύσκολα ανταγωνίζεται άλλο και δεν εννοώ τίποτε παραπάνω από εκείνη την ώρα που ακούς κάτι διαφορετικό, στα ηχεία σου και σ' αρέσει..
καλή ακρόαση 

Melt Yourself Down - 100% Yes (Decca, 2020)

Melt Yourself Down λοιπόν και βέβαια είναι πολύ σημαντικό που εμφανίστηκαν στα αθώα αυτιά μου από την ασφαλή οδό του mic.gr. Μαθαίνω την ύπαρξη τους καταρχήν και λίγο μετά ξεκινάω την πρώτη ακρόαση. Την συγκεκριμένη στιγμή βρίσκομαι στην πέμπτη. Πιστεύω.

Στον δίσκο 100% Yes, θα διαπιστώσεις, λογικά, γκάζι και λυρισμό σε ισορροπία, με αποτέλεσμα να ελαχιστοποιεί το πέρασμα από την πρώτη φορά που ακούς το LP, στην δεύτερη..   

Chromatics Closer to Grey

σήμερα ακούω chromatics, ένα γκρουπ μουσικών που παίζει όλα αυτά που θέλω να περιγράψω, για αυτά που συμβαίνουν... ηλεκτρονικός ήχος, lo-fi, abient, post-punk, φωνάζουν στα αυτιά μου και δεν ξέρω τι άλλο... Αμερικάνοι, τα παιδιά απ' το Πόρτλαντ ξεκίνησαν το 2001 και το μελαγχολικό Closer to Grey, είναι το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος.. λέω να τo ακούσω ξανά..

giorge kapa

studio sixty nine 

Mattiel - Satis Factory

πρώτη ακρόαση του άλμπουμ Satis Factory και ο στόχος μου για το αποτέλεσμα της μουσικής που ακούω σε κάθε περίπτωση, επιτυγχάνεται... φυσικοί ήχοι, φωνητικά επίσης και οι παράλληλες σκέψεις γίνονται περισσότερο αισιόδοξες και χαμόγελα αυθόρμητα εμφανίζονται στα πέριξ... σε περίπτωση που έχεις βαρεθεί τις ίδιες και τις ίδιες εκπομπές τραγουδιών, άκουσε το.

τώρα, τι καπνό φουμάρει η Mattiel θα τα πούμε άλλη φορά..

Ode To Joy.

το γραφείο είναι στην θέση του.. και ο υπολογιστής.. 

ξεκινάμε με Wilco και το άλμπουμ Ode To Joy.. τώρα από που είναι κι αν υπήρχαν χθες δεν μπορώ να σου πω..  βασικά το στοιχείο που λέει πως είναι η μπάντα του jeff tweedy δεν βοηθάει επίσης.. εμένα..

μελωδίες, φωνές, παιξίματα που δίνουν αφορμή να ακούσεις ξανά και ξανά το άλμπουμ.. όχι ψυχαναγκαστικά..

αυτά για αρχή παίδες