Chromatics Closer to Grey

σήμερα ακούω chromatics, ένα γκρουπ μουσικών που παίζει όλα αυτά που θέλω να περιγράψω, για αυτά που συμβαίνουν... ηλεκτρονικός ήχος, lo-fi, abient, post-punk, φωνάζουν στα αυτιά μου και δεν ξέρω τι άλλο... Αμερικάνοι, τα παιδιά απ' το Πόρτλαντ ξεκίνησαν το 2001 και το μελαγχολικό Closer to Grey, είναι το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος.. λέω να τo ακούσω ξανά..

giorge kapa

studio sixty nine 

Mattiel - Satis Factory

πρώτη ακρόαση του άλμπουμ Satis Factory και ο στόχος μου για το αποτέλεσμα της μουσικής που ακούω σε κάθε περίπτωση, επιτυγχάνεται... φυσικοί ήχοι, φωνητικά επίσης και οι παράλληλες σκέψεις γίνονται περισσότερο αισιόδοξες και χαμόγελα αυθόρμητα εμφανίζονται στα πέριξ... σε περίπτωση που έχεις βαρεθεί τις ίδιες και τις ίδιες εκπομπές τραγουδιών, άκουσε το.

τώρα, τι καπνό φουμάρει η Mattiel θα τα πούμε άλλη φορά..

Ode To Joy.

το γραφείο είναι στην θέση του.. και ο υπολογιστής.. 

ξεκινάμε με Wilco και το άλμπουμ Ode To Joy.. τώρα από που είναι κι αν υπήρχαν χθες δεν μπορώ να σου πω..  βασικά το στοιχείο που λέει πως είναι η μπάντα του jeff tweedy δεν βοηθάει επίσης.. εμένα..

μελωδίες, φωνές, παιξίματα που δίνουν αφορμή να ακούσεις ξανά και ξανά το άλμπουμ.. όχι ψυχαναγκαστικά..

αυτά για αρχή παίδες